Sürekli Giden, Nadiren Kalan Misafir!

Şanlıurfa’da elektrik, artık temel bir kamu hizmetinden çok, ne zaman geleceği ve ne zaman gideceği belli olmayan bir misafir gibi algılanıyor. Süreklilik göstermeyen bu tablo, vatandaşın günlük yaşamını planlamasını neredeyse imkânsız hâle getiriyor. Elektrik var mı yok mu sorusu, sıradan bir kontrol refleksine dönüşmüş durumda.

Yaz aylarının kavurucu sıcaklarında klimanın, kışın sert soğuğunda ısınma araçlarının çalışmaması; sadece konfor kaybı değil, doğrudan yaşam kalitesini etkileyen bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. Elektrik kesintileri artık istisna değil, olağan bir durum hâline gelmiş durumda. Kesinti yaşandığında kimse şaşırmıyor, çünkü “yine gitmiştir” cümlesi artık ortak bir kabullenişi ifade ediyor.

Sorun yalnızca kesintilerin varlığı değil; öngörülemezliği. Ne zaman kesileceği, ne kadar süreceği ve neden yaşandığı konusunda çoğu zaman net bir bilgilendirme yapılmıyor. Bu belirsizlik, vatandaşta güvensizlik duygusunu derinleştiriyor. Öyle ki, Şanlıurfa’da elektrikle ilgili sohbetler neredeyse bir zaman çizelgesine dönüşmüş durumda:

“Dün akşam yoktu.”

“Bugün öğleden sonra kesildi.”

“Yarın gider mi, bilinmez.”

Bu tablo, kentte elektriğin bir hizmetten çok tahmin edilmesi gereken bir değişkene dönüştüğünü gösteriyor.

Tüm bu yaşananların en çarpıcı yönlerinden biri ise faturalar. Elektrik kesintileri sık yaşansa da faturalar kesintisiz geliyor. Işık yanmasa da bedeli yanıyor. Bu durum, vatandaşın zihninde haklı bir soruyu doğuruyor: “Kullanmadığımız hizmetin bedelini neden eksiksiz ödüyoruz?”

Burada kimsenin kavga etmek, suçlu aramak gibi bir beklentisi yok. Talep edilen şey son derece açık ve makul:

Elektriğin kesintisiz olması.

Yani lüks değil, en temel yaşam hakkı.

Şanlıurfa halkı sabırlıdır. Sıcağa da dayanır, soğuğa da. Ancak karanlığa alışmak zorunda bırakılmak, sabrın ötesinde bir durumdur. Elektrik gittiğinde şehir adeta duruyor; geldiğinde ise herkes aynı hissi paylaşıyor: Derin bir rahatlama.

Beklenti nettir:

Elektrik, Şanlıurfa’da artık geçici bir misafir gibi değil, kalıcı bir ev sahibi gibi davranmalıdır.

Geldiğinde kalmalı, gitmemelidir. İlgililer ve sorumluların, bu satırlardan gerekli mesajı almış olmasını umuyorum.

Rubar Paydaş